10-3-2010

café taza a taza

o voso suave café
con panela ou amargo
na noite e no mencer

vamos por cafeína
xa nos di a istmeña
tamen no mediodia

café ben amargo
prefire a paceña
pro seu doctorado

eu son de café de olla
con panela e canela
desta terra arcillosa

no estudo e platicando
e despois das comidas
un café ben tostado

capuchino e expreso
sen presas o café
ai tomando alento

unha taza e outra taza
de café oaxaqueño
que non falte rapazas

panoramica 9-3-10

rosalía a istmeña
e kátsica a paceña
pues outra taza veña

09-3-2010

rosalía

Rosalía...
reverdeces cada día tras a porta
a túa saudade é a noite dos tempos
e as verbas son
os illotes nun mar denso
limpa as bágoas do carraxe
e deixa que alumee a estrela na fronte
e nos beizos un cantar
Matria da Galiza e filla da esperanza
es a flor da soidade
dunha longa e escura, Noite de Pedra
que xamais acaba...
a túa é a nosa, Negra Sombra
que volve facéndonos mofa
e toda a señardade de séculos pasados
rómpenos os ósos
Ti, es o luceiro da alba
o referente histórico
que nos guía cara á loita
Rosalía...
flor da noite e filla da palabra
Érguete, miña amiga,
que xa cantan os galos do día!

rosanegra

os dous ultimos versos
son de federico garcia lorca
dos seis poemas galegos

09-3-2010

las caricias y los golpes

cada historia tiene dos nombres
y la mujer ahora camina
con sus golpes que no son suyos
avanza con sus heridas
con sus heridas

cada golpe marcado en la piel
durante unos dias
es un cicatriz en la memoria
que ya nunca se olvida
nunca se olvida

esa misma mano que antes
daba sus caricias
ahora ya no puede dar nada
ahora solo quita
solo quita

diego minas
oaxaca 3-10


















08-3-2010

8 de marzo

hoxe luns é o teu dia
as vintecatro horas do ano
que din que son vosas
como outros estraños dias e anos
que o poder presta a alguns colectivos
para que molesten algo menos

que vas facer amiga de naufraxios
vas a ir a mani con festa e accion
con panfletos e pancarta
con berros consignas e soños
ou pensas ficar na casa
a coidar os teus bonsais
e debuxar novos versos

estraño este mundo
que recortan os poderosos
co contrario sentimento
o que ti pos cada vez
que podas esas arbores

oito de marzo
como unha unha pequena casa
oito de marzo
18 28 38 48 58 .... de marzo
todo marzo dia oito
todo o ano mes de marzo

manolo pipas

08-3-2010

como la cigarra

Tantas veces me mataron,
tantas veces me morí,
Sin embargo estoy aquí resucitando.
Gracias doy a la desgracia
y a la mano con puñal
porque me mató tan mal,
y seguí cantando

Cantando al sol como la cigarra
después de un año bajo la tierra,
igual que sobreviviente
que vuelve de la guerra.

Tantas veces me borraron,
tantas desaparecí,
a mi propio entierro fui
sola y llorando;
hice un nudo en el pañuelo
pero me olvidé después
que no era la única vez
y seguí cantando.

Cantando al sol como la cigarra
después de un año bajo la tierra,
igual que sobreviviente
que vuelve de la guerra.

Tantas veces te mataron,
tantas resucitarás,
cuántas noches pasarás
desesperando.
Y a la hora del naufragio
y la de la oscuridad
alguien te rescatará
para ir cantando.

Cantando al sol como la cigarra
después de un año bajo la tierra,
igual que sobreviviente
que vuelve de la guerra

.

maria elena walsh

trovadora e escritora
argentina

07-3-2010

a paixao

tu eras aquela que eu mais queria
para me dar algum conforto e companhía
era so contigo que eu soñaba andar
para todo o lado e ate quem sabe ? tal vez casar?

ai o que eu pasei so por te amar
a saliva que eu gastei para te mudar
mas ese teu mundo era mais forte do que eu
e nem com a força da musica ele se moveu

mesmo sabendo que non gostabas
empenhei o meu anel de rubí
para te levar ao concerto
que havia no ribolí

era so a ti que eu mais queria
ao meu lado no concerto nesse dia
juntos no escuro de mao dada ao ouvir
aquela musica maluca sempre a subir

mas tu nao ficaste nem meia-hora
nao fizeste nem esforço para gostar e foste embora
contigo aprendi uma grande liçao
nao se ama alguem que nao gosta a mesma cançao

mesmo sabendo que nao gostavas
empenhei o meu anel de rubí
para te levar ao concerto
que havia no ribolí

foi nesse dia que percebi
nada mais por nos havia a fazer
a minha paixao por ti era um lume
que nao tinha mais lenha por onde arder
.

texto dunha cancion
do roqueiro portugués

rui veloso

07-3-2010

mujer mariposa

mujer mariposa
regalame un hijo
y dame el sonido
de musica nueva
que nunca ha nacido

un arbol con fruto que
como una hormiga
trabajas mitigas
calmando mi vida
como a una gaviota

que mojan las alas
las flores te brotan
la ropa tendida
el viento en tu oido
mi vientre en tu vientre

y veo la noche
que cae como un duelo
estoy aturdido
estoy en el suelo
mujer compañera
te quiero en los vientos
que suenen tu pelo
como en los charcos
que brotan de sapos
las nubes se cierran

mujer mariposa
regalame un hijo
y dame el sonido
de musica nueva
que nunca ha nacido

letra dunha rola
de leon chavez teixeiro

06-3-2010

bolboretas

o gusano a crisalida a bolboreta
a palabra o verso a estrofa
o petalo o capullo a rosa
pensamento borrador poema

sete bolboretas verdes
voan dando voltas sobre ti
e ti non paras de escribir
os teus versos envolventes

lariño oaxaca 3-10

para rosanegra
polo seu espacio na rede
setebolboretasverdes


06-3-2010

saliendo del silencio

saliendo del silencio
tampoco queremos el grito
que la palabra camine
de oaxaca a ciudad juarez
palabra caricia y abrazo
palabra



julita ines y judit
martina claudia natali
veronica y tantas otras
mujeres de ciudad juarez
del silencio salieron al grito
del que hoy hacemos memoria
palabra

saliendo del silencio
de oaxaca a ciudad juarez
de chicago a buenos aires
de vigo a tokio y pretoria
ay saliendo del silencio
tampoco queremos el grito
queremos primero justicia
palabra

diego oaxaca 5-3-10

por el evento saliendo del silencio
grabado pintura teatro literatura
y la pelicula bajo juarez
la ciudad devorando a sus hijas






























05-3-2010

o mar dos pacificos

o corazon é pobre de palabras
pensaba o noso amigo lihn
ollando as ondas do mar dos pacificos
e sentindo as rochas resistir

o corazon ten un lexico pobre
escribia o poeta nas cartas
buscando a melodia dos azuis
e bravos acordes de auga salgada

o corazon é pobre de palabras
sentia a trovadora ao cantar
mentres aloumiñaba cos seus dedos
unhas cordas que buscaban o mar

lariño 94

vello poema escrito
para o poeta chileno enrique lihn
e a trovadora violeta parra
que seguen presentes
entre o oceano e os andes

 

Distribuir contido