28-7-2026

palabras por gaza

 

 

palabras borrosas
case sen palabras ficamos
outro día máis por palestina
con moita inmensa raiba
coa mesma conciencia
pero coa xusta enerxía
por gaza

protesta nas portas do colexio
médico pola liberdade do torturado
doutor palestino abu safiya de gaza
surrealista situación un sen sentido
como tantos outros do xenocidio
que nos deixa sen palabras
por gaza


23-7-2026

guitarra e mar roxana

 


roxana guitarra e mar
os poemas e as cantigas
os traballos disco e libro
raices de mar    de mar azul

roxana mouriño
unha moura da guitarra
dun lugar pequeno
do xabriña de paraños
que buscóu terras salgadas

raices de mar
canta o corazón
o mar canta
corazón de raices
raíces do corazón

a guitarra de roxana
nota a nota
o mar aloumiña
onda a onda
estrofa a estrofa
cantiga a cantiga

vello mediterráneo
longas historias de sal
na illa de formentera
roxana reza e sementa
poemas de mar

voltóu a migrante
raíces e corazón
e deixa pegadas
nos nosos areais
benvida e graciñas
polos poemas e cancións

sonan primeiro
os chíos das gaivotas
logo guitarra acordeón e voz
a ría formentera buenos aires
algúns anacos do teu corazón


raices de mar
de roxana mouriño
presentado hoxe en librouro
onde ela sorríu falóu cantóu
i eu recitei letras súas

i estas cativas rimas


carátula  elena isla

versos manolo pipas


 

18-7-2026

emilio barrio e rotonda

 


vello emilio que elemento
este asturiano de coia
cristiano comunitario 
dunha rebelde parroquia

profesor mui vacilón
fumador e camiñante
gran pagador de cafés 
rotondiano dialogante

vello emilio compañeiro
aquel defensor da bouza
que meditaba o retiro
nun barco nunha rotonda
. . .
marzo 2015

 


fillo e neto de mineiros

co seu apretado gorro

asembleas rúas prazas

a súa voz os seus ollos

na vosa grandota casa
tres dias de despedida
moitos fomos en silencio
e hoxe ergueron cantigas
mais os darriba sobraban 
e so faltóu a sidrina

fillo e neto de mineiros
roca dura dixo a mar
fica a parro e o barrio

sen o seu maior irmán


           foto mora 2015

             rimas pipas


13-7-2026

flor da tomateira

 

 

cativa flor da tomateira

 

poucas se van fixar en ti

 

e quen che tiróu fotos

 

quen che escribiu versos

 

chiquita fermosa e efímera

 

flor que desexas ser tomate





 

05-7-2026

unha chea de afectos

 

                                         a ángel


e lentamente foche marchando
co teu sombreiro de memorias

entre a sirena das fábricas

coa poética consigna

e a auga da fonte 

unha chea de afectos

démonos entre todas
e sempre serán poucos
como poucas as palabras
que nos saen das tripas


e deille unha aperta a ameixeira
e ao tronco do grandote aguacate
que nos coidan con froitos e sombra
e aperta ao lagumeiro dos tranvías
e á misteriosa sobreira de coia

. . .


 

 

29-6-2026

raices e memoria angel

 

 

                 a ángel vila de coia

                 e a merchi e carla

a nosa vella coia ángel
e a nova ás veces van da man
a volta daquel gregorio
que de unhas voltas máis
os roteiros do coia 2
dos lavadouros até naval

a coia que agora temos ángel
beiramar da xente do pobo
as da industria dan lume
ai o noso coitado patrimonio
as vellas fábricas que se caen
unha lata un barco un soño

anxo amante da toponimia
das nosas raices e memoria
o cartaz do che fainos compaña
e contigo revivimos muitas loitas
e as mentas que ti plantache
pra ti trouxeron co seu aroma

                                foto miguel núñez

                              rimas manolo pipas


 

28-6-2026

doida terra venezuela


a terra está mui doída
móvese de maís o planeta
por onde antes non o facía
ai coitada venezuela

venezuela golpeada

e case sempre
lle toca ás de abaixo
a guaira caracas ...

 

 

 

 

 

24-6-2026

solsticio e lume

 

 

solsticio de verán
noite das fogueiras
a lúa vai medrando
e coidando da horta
os penultimos aguacates
as segundas ameixas ...
e pra nós fixestes un simbólico

comunal e feminista lume         
queimar uns palés e papeis escritos
e honrar as amigas meigas
as ervas as augas das fontes...
os desexos e susurrarlle á terra

perto do mar pero sen poder velo 

a fogueira érguese como ser vivo

e sen vento ten unha forma piramidal
arde o producto de árbores e humanos
e logo do lume fican unhas brasas...
as memorias



a ugia pedreira e basal

que neste parque o sábado

probocaron as primeiras rimas

á filha de eleguá que non puido vir

ás chamacas que xogaban ...

 


na fogueira de
as da industria

 

19-6-2026

salgado saramago

 

 

Há-de haver

Há-de haver uma cor por descobrir,
Um juntar de palavras escondido,
Há-de haver uma chave para abrir,
A porta deste muro desmedido

Há-de haver uma ilha mais ao sul.
Uma corda mais tensa e ressoante,
Outro mar que nade noutro azul,
Outra altura de voz que melhor cante.

Poesia tardia que não chegas
A dizer nem metade do que sabes:
Não calas, quando podes, nem renegas
Este corpo de acaso em que não cabes.

               José Saramago

 


texto do seu libro os poemas possíveis 
musicado pola pianista rosa garcía oropesa
recitado e cantado por ela e lindiana murphy
no disco do dúo cubano poemas
à boca fechada con letras de saramago
e carátula do disco de moisés finalé

15-6-2026

musicas e cantos salgados

 

 

              a rosa garcía e amigas
              por cinco concertos

o sal da lingua
a lingua tan salgada
de cuba a cabo verde
lisboa buenos aires luanda
de mozambique ao brasil
das açores a la habana

as mans o piano a boca o canto
o son a milonga o fado e a morna
todos os vosos ritmos son salgados

unha cantora da paso e voz a outra
sempre voces de mulleres fado
e agora piano e quinteto de cordas

a música e a palabra
o teclado e o recitado
recorren portos de áfrica

o verso de pessoa e saramago
a voz de amalia e mercedes sosa
nas teclas do mesmo piano

unha cantora da paso e voz a outra
cálidas salgadas terras cálidos ritmos
as marés as correntes lúa chea lúa nova

cordas percusión metais e teclado
o concerto sobre bandas sonoras
cara o mestizo jazz desbocado

atlántico solo de piano e salgada danza
os longos dedos das mans da pianista
e os chiquitos dedos dos pes da danzante
oe e ve que van ser os mesmos dedos

as túas mans aloumiñan negras e brancos
e ás veces no piano as mans se cruzan
sen saber que son como aqueles barcos …

                                                manolo pipas

Distribuir contido