cativa flor da tomateira

poucas se van fixar en ti

e quen che tiróu fotos

quen che escribiu versos

chiquita fermosa e efímera

flor que desexas ser tomate

                 a ángel vila de coia

                 e a merchi e carla

a nosa vella coia ángel
e a nova ás veces van da man
a volta daquel gregorio
que de unhas voltas máis
os roteiros do coia 2
dos lavadouros até naval

a coia que agora temos ángel
beiramar da xente do pobo
as da industria dan lume
ai o noso coitado patrimonio
as vellas fábricas que se caen
unha lata un barco un soño

anxo amante da toponimia
das nosas raices e memoria
o cartaz do che fainos compaña
e contigo revivimos muitas loitas
e as mentas que ti plantache
pra ti trouxeron co seu aroma

                                foto miguel núñez

                              rimas manolo pipas

solsticio de verán
noite das fogueiras
a lúa vai medrando
e coidando da horta
os penultimos aguacates
as segundas ameixas ...
e pra nós fixestes un simbólico

comunal e feminista lume         
queimar uns palés e papeis escritos
e honrar as amigas meigas
as ervas as augas das fontes...
os desexos e susurrarlle á terra

perto do mar pero sen poder velo 

a fogueira érguese como ser vivo

e sen vento ten unha forma piramidal
arde o producto de árbores e humanos
e logo do lume fican unhas brasas...
as memorias

a ugia pedreira e basal

que neste parque o sábado

probocaron as primeiras rimas

á filha de eleguá que non puido vir

ás chamacas que xogaban ...

na fogueira de
as da industria

              a rosa garcía e amigas
              por cinco concertos

o sal da lingua
a lingua tan salgada
de cuba a cabo verde
lisboa buenos aires luanda
de mozambique ao brasil
das açores a la habana

as mans o piano a boca o canto
o son a milonga o fado e a morna
todos os vosos ritmos son salgados

unha cantora da paso e voz a outra
sempre voces de mulleres fado
e agora piano e quinteto de cordas

a música e a palabra
o teclado e o recitado
recorren portos de áfrica

o verso de pessoa e saramago
a voz de amalia e mercedes sosa
nas teclas do mesmo piano

unha cantora da paso e voz a outra
cálidas salgadas terras cálidos ritmos
as marés as correntes lúa chea lúa nova

cordas percusión metais e teclado
o concerto sobre bandas sonoras
cara o mestizo jazz desbocado

atlántico solo de piano e salgada danza
os longos dedos das mans da pianista
e os chiquitos dedos dos pes da danzante
oe e ve que van ser os mesmos dedos

as túas mans aloumiñan negras e brancos
e ás veces no piano as mans se cruzan
sen saber que son como aqueles barcos …

                                                manolo pipas

deixei atrás

os cedros do líbano

e topeime xa no solpor

noutro parque alameda

coas araucarias mapuches

a súa arbore totémica

que elas chaman pehuen