a angel de coia

día das letras en coia
nesta volta do gregorio
na praza do bar bouzas

abaixo o roubado mar
arriba esquecido castro
se as pedras quixeran falar

maio dezasete rosalía
canta memoria que é loita
por alí pasaba o tranvía

cruzaba coia outra liña
e paráronas cando eu nacín
baixo a nosa casa na florida 

escribín estas triadas
polas terras do xuncal
agora da miñoca praza

prazas camiños e barrios  
lugares campos e presas
lavadouros e canastros

versos cantos pandeiretas
coia a dezasete de maio
netas e netos das cantadeiras

triadas escritas e recitadas
nas letras do ano pasado

historia de amor e luta
trovador da liberdade
adriano sempre
perigoso pacifista
um canto em forma de abril
libros sobre o adriano
correia de oliveira
a 44 anos da sua morte
na festa do livro portugués
no centro cultural camôes

mario correia apresenta
o libro adriano sempre
e conversa sobre o seu amigo
e sobre zeca afonso    do fado
de coimbra á cançâo de intervençâo
de antes de abril a depois de abril

sábado dez de xaneiro

ás rúas de compostela

nós fomos por venezuela

por culpa dun pistoleiro,

maduro e cilia prisioneiros

e uns cen asasinados

venezolanos e cubanos

por defender o chavismo,

que morra o imperialismo

meus compas bolivarianos

branca e azul esta matria

tamén bermella e marela

ai coitada venezuela

caribe llano e montañas,

de sangue as terras manchadas

por misiles e mentiras

de tantas empresas gringas

a todo o imperio boicot,

chevron disney amazón...

eles non ofrecen vida

a catro meses do secuestro

estas rimas de xaneiro

o canteiro e carreteiro de ferro

        a ventura e pepe alonso abalde
          maría josé marcos e roberto

polo barrio de ribás
solitario nun outeiro
día e noite pica pedra
un coñecido canteiro
silencioso co seu pico
el tamén foi carreteiro

enriba do seu granito
unha escultura de ferro
a que deu forma o ventura
coma se fora un ferreiro
retratado está o alonso
o compañeiro valerio

canto tempo alá no alto
baixa ás veces do outeiro
cando non o ve ninguén
vai subir ao maruxento
a botar partida e contos
cos seus amigos monteiros

“triste matamá sen bois
pero os meus fillos e netos
buscan bois pra sementeira
e hai novos muiñeiros
a regueira vai contenta
cos vimbieros e cos freixos“

barrio a ruibás ou ribas
ten un canteiro de ferro
o trancas valerio alonso
labrego e trompeteiro
e dou fe que tamén foi
un mui bo augardenteiro

   verán 2025

terra vida morte e vida
ese ciclo natural
mais nas últimas centurias
desfasóuse o capital
corre demasiado o mundo
e precisamos parar

arrasan terras e augas
e as culturas ancestrais
practican o terricidio
pero non nos vencerán

mentres eles nos levan
                    cara ao abismo
vos resistides e seguides
                 sempre a maternar


na presentación do libro
da indixenista e comunicadora
mapuche   moira millán
terricidio . sabiduría ancestral
para un mundo alternativo
onte na coopertiva amorada
e hox empezando a lectura