deixade vivir a cuba
berramos á mañán en compostela
i é ben pouco o que pedimos
para todos hai espacio na terra
do malecón ao turquino
pensade que é unha illa ben pequena
nese gran lagarto verde
que sigades honrando ás vosas ceibas
que cante alegre o sinsonte
e que soñen lonxe as avoas e as netas