02-10-2010

tlatelolco

tlatelolco

tlatelolco es una ciudad aterrada
que busca el nombre de sus muertos ...
que no se olvide nada
aunque pinten de nuevo los muros
y laven una y otra vez todas las piedras

thelma nava


poeta mexica autora de la orfandad del sueño
el libro de los territorios para volver al mar


.

tlatelolco
ou a praza e os estudantes


a praza das tres culturas
das tres mentiras a praza
e vou buscando palabras
nas pedras duras
pedras duras

ando a praza pecho os ollos
xa se abren mais silencios
e hai un mes miles de berros
por tlatelolco
tlatelolco

dos estudantes a praza
2 de octubre no se olvida
corenta anos de feridas
e as pedras falan
pedras falan

texcoco 11-08


na marcha pola memoria de tlatelolco
detiveron a victor herrera hai un ano
e o noso compañeiro segue preso

01-10-2010

andamos huyendo

De que andamos huyendo
si no hemos hecho nada. Amigos desaparecidos
donde están para ayudarnos
podria olvidar mil veces mi nombre no recuerdo
podria olvidar de esta cara que me sigue

De que andamos huyendo si no hemos hecho nada
somos los escondidos en el armario
será mejor que no escuchen lo que hablamos
aunque lo que decimos no es novedad

Y cada día una cara nueva
que me habla de cosas que debo recordar
Y cada día una cara más
no me suena familiar. Debo recordar...
pregunto ahora si hubo idas de Paz
debo encontrarlos debo recordar.
De que andamos huyendo si no cometimos nada
somos los perseguidos sin saber por qué
Debo recordar

julieta venegas


letra da trovadora mexicana
no seu primeiro disco aqui



30-9-2010

tardes con margueritte

ela é unha amable velliña diminuta
que vive rodeada de palabras
el é un gruñon adulto grandote
que das palabras non se fia

no seu banco do parque
nas tardes ela le a sua novela
en alto para poder oirse
noutra hora da tarde no mesmo banco
el ponlle nome a cada unha
das dezanove pombas dunha bandada

a diminuta margueritte
e o grandote germain
atopanse unha das suas tardes
no seu banco do parque
e comparten as suas soedades

ela le en alto agora para el
e fálalle do autor da novela
e das suas estrañas palabras
el presentalle as dezanove pombas
que ela coñecia sen saber o nome
e que tamen son palabras
…..


pipas 28 de setembro


palabras sobre as primeiras secuencias
da pelicula
mis tardes con margueritte

do director jean becker baseada
na novela de marie-sabine roger


28-9-2010

folga xeral

folga xeral
reflexions o dia antes


folga xeral
fálase da folga xeral
e tentar tentouse
pero de xeral ten pouco
e moito de folga dividida

como se puido combocar
con tantos meses de antelacion ?
que estratexia e ética é ésta !?

o dereito a folga
e o dereito ao traballo
e onde está o dereito
ao traballo xusto e digno

alguns non estamos
contra a crise e os gobernos
estamos contra o capitalismo

o cronista desde
unha cidade obreira

26-9-2010

o pochote e os indianos


 

na saida da miña cidade
cara o norte algo afastado da costa
na porta da casa
dun posible indiano pobre
atopei un fermoso pochote
árbore da altura de dous andares
que xa tiña visto varias veces
pero que antes non coñecia nen reparara nela

ai o pochote e as suas espiñas
a ergueita arbore sagrada
das culturas de oaxaca

ai esas sementes que trouxeron os indianos
esas arbores que medraron á par de fillos ou netos
na porta da sua casa ou finca
esas palmeiras araucarias aguacatais pochotes ...

 

por teis  setembro 2010

 

tempo despois falei co señor da casa

e árbore viña da argentina e debe ser

un ceibo ou pochote do paraná pois

 

 

 

 

24-9-2010

esnaquizo soños grandes

Esnaquizo soños grandes na nostalxia
e creo faragullas brillantes
nas horas lenes e solleiras
non son profeta , nin profeso
a relixión suspensa na materia

Porén, claudico na chegada doce
do morcego frutífero e circular
que adormece na cova
soterrada no asoballamento
de centos de anos
tristeiros e escuros

E durmo, chea de lúa
agardando o raio transparente
no fogar de Breogán

rosanegra

poeta de penultimo acto
colectivo que mañan as nove da noite
no café uff negra sombra
organiza un círculo poetico aberto



24-9-2010

ao vento

shelley
agora estamos todos mortos
dunha ou doutra maneira
estamos mortos
nunha praia ligur
onde podíanse
asalos peixes
enriba da area
sobre as teas de madeira
queimase o teu cadáver
poñendo definitivamente
rumbo á tormenta
un barco navegando polo pranto
e sen embargo
estamos todos mortos
dunha ou doutra maneira

MORTOS.

(non se acepta duelo)

enrique leirachá

texto publicado
no libro acción poetica
do colectivo penultimo acto

24-9-2010

intúense faces

Intúense faces
Unha difusa formación de sombras
aparece nun abafado vidro
Liñas brancas superpostas
delimitan espazos na supostamente
existente, imaxinábel ventá

Poderian ter ollos cor mel
Poderían posuir unha identidade
e ás veces, fincar os pes no chan
coma ti, coma min

Mais neste momento soninamovíbeis
acubilladas siluetas, esbozadas nunha tea de liño
Non obstante, cando pecho os ollos
acho que hai un café con moito azucre
pendurado no anteroposterior das miñas meniñas

cruz martínez


poema do libro accion poética
do grupo penúltimo acto
penultimoacto.blogspot.com


23-9-2010

pregao

olha a estrela de alba
chama da manhá

ó manhá, o teu abraço
oxalá
me nao apague
a paixao na minha alma

ó paixao
nem a manhá
apaga a luz que tem a chama
do teu belo olhar

já é hora da chamada
alto cantei

francisco ribeiro

letra do violoncelista e segunda voz
da formacion dos primeiros cinco discos
do grupo portugués madredeus
francisco deixounos a pasada semana

21-9-2010

cantor da terra adentro

,

  cantor da terra adentro
palabra das pobres vilas e aldeas
dos cursos medios do rio ebro
cantor ben adentro da terra

a mochila ao lombo e o camiño
camiñar entre raices e memorias
unha casa un vello pombal
unha arbore un paxaro un asubio
e os versos que fan historia

e o camiño tamen leva a cidade
unha travesia chea da atrancos
e un destino cheo de trampas
que o mestre as foi safando

cantor de terras e cidades
que fixeche un camiño mais longo
institutos barriadas e fabricas
os cantos que fan historia
a guitarra en parques e auditorios


desde a beira do mar
entre veran e outono

para josé antonio labordeta
mestre contador camiñante
o teu andar seica parou
pero aí segues contando


 


Distribuir contido