20-1-2020

poemas refuxiados


neste vello café mariñeiro
foi cumprida a noite refuxiada
de catro a catro poema a poema
imaxino ao capitán manoel antonio

co seu paquebote nalgún mar

recollendo náugragos migrantes



poemas recitados que podedes
atopar poñendoos no buscador

mamá africa

antoine e o principiño

europa fronteira xenocida

refuxiadas boas xentes

aramios manchados de sangue

canto vale unha persoa

cómplices de idomeni

mediterráneo río evros

desprazadas refuxiados ...

cantos e traxedias gregas


 

19-1-2020

cantos e traxedias gregas


penso nas historias gregas
dame o sol no meu caderno
onde nacen estas letras

escoito cancións helenas
ítaca  lesvos  i  smirna
coas súas milenarias lendas

esas musas e outras deusas
os buzukis os sirtakis
afinados coas estrelas

esas salgadas conversas
enredados laverintos
na mariñeira taberna

debaixo dunha figueira
un poema de kavafis
recita nikos a fedra


e penso na traxedia grega
de miles de refuxiadas
que vomitan as mareas

europea e global traxedia
ítaca atenas idomeni
cantos soños cantas perdas


coa rede de refuxiadas

onte no de catro a catro
con outros poemas
entre ceuta e atenas 
xa publicados neste espacio

manolo pipas


 

16-1-2020

noite solidaria

 


noite solidaria
coas persoas refuxiadas
refuxiada noite
de persoas solidarias
a noite a lúa a terra
non teñen fronteiras

noite solidaria
con teatro música e poesía
no café de catro a catro
sabado 18 as 20.30
organizada pola rede galega
de apoio ás persoas refuxiadas
non no noso nome

 

 

 

 

15-1-2020

simbolica arbore



o sol a chuvia e o vento
aceleran a descomposición
da árbore queimada e morta

as fotos non son inmortais
pero lle dan outra vida
a simbólica árbore


na ghaspara

14-1-2020

terra e burras



a burra lila coa nai naba
chegadas do baixo miño
agora pola ghaspara
tedes uns pastos de abondo
con vós a terra coidada

no freixo

 

 

12-1-2020

de arcolito a arcolito


subin ao monte
e nos poulos da familia
arrinquei xestas cortei silvas
xuntei polas que tirou o vento
logo de que arderan e secaran
alguns piñeiros e carballos co lume

e a beira dos camiños e nas coutadas
darredor e na abandonada presa
arrinquei os perigosos arcolitos
e pensei nos koalas e no bosque irmán
que se queima estes días en australia

na ghaspara

09-1-2020

arden koalas e kanguros


arde a terra de koalas e kanguros
e o seu fume chega a patagonia
arde o presente queimase o futuro



07-1-2020

arbore seca

 


a árbore secou
pero non está morta
mentres ela pena
coa súa sombra
escultura inacabada
sobre as ervas
da vida a outros
seres da terra



04-1-2020

triste espanya


Apología y petición 

Y qué decir de nuestra madre España,
este país de todos los demonios
en donde el mal gobierno, la pobreza
no son, sin más, pobreza y mal gobierno
sino un estado místico del hombre,
la absolución final de nuestra historia?

De todas las historias de la Historia
sin duda la más triste es la de España,
porque termina mal. Como si el hombre,
harto ya de luchar con sus demonios,
decidiese encargarles el gobierno
y la administración de su pobreza.


Porque quiero creer que no hay demonios.
Son hombres los que pagan al gobierno,
los empresarios de la falsa historia,
son hombres quienes han vendido al hombre,
los que le han convertido a la pobreza
y secuestrado la salud de España.

Pido que España expulse a esos demonios.
Que la pobreza suba hasta el gobierno.
Que sea el hombre el dueño de su historia.

jaime gil de biedma poeta
castelán en calatunya 1966

02-1-2020

da noite dos tempos


iso ven da noite dos tempos
din das nosas lendas e símbolos
e pedras os nosos vellos
entre nós a terra e os astros
un suspiro do universo

Distribuir contido